Yaşamın ilk 2 yılındaki şeker tüketimi etkisini 70 yıl sonra bile gösterebilir

Bir araştırma, 1951‑56 yılları arasında İngiltere’de doğan 64.000’den fazla kişiyi inceleyerek, yaşamın ilk 1000 günündeki şeker tüketiminin onlarca yıl sonra bile kanser riskini etkileyebileceğini ortaya koydu. İkinci Dünya Savaşı sonrası uygulanan şeker karnesi 1953’te kaldırıldı ve tüketim yaklaşık iki katına çıktı. Bu nedenle, yakın tarihlerde doğan çocuklar, anne karnında ve ilk iki yaşlarında farklı miktarlarda şeker aldı.

Analizler, şeker kısıtlamasına daha uzun süre maruz kalanların meme, prostat, karaciğer, rektum ve akciğer kanseri görülme oranlarının daha düşük olduğunu gösterdi. En belirgin fark karaciğer kanserinde; kısıtlamaya maruz kalanların oranı %69 düşüktü. Meme kanserinde ise %36’lık bir fark tespit edildi. Ayrıca, biyolojik yaşlanma göstergeleri incelendiğinde, şeker kısıtlaması altında kalan kişilerin biyolojik yaşlanma hızı yaklaşık 2,2 yıl daha yavaş oldu ve granzyme B proteini seviyeleri daha düşük bulunarak bağışıklık sisteminin uzun süre yoğun çalışmasının izini taşıdı.

Araştırma, erken çocukluk döneminde şeker tüketiminin yetişkinlikteki beslenme tercihlerini etkileyebileceğini ortaya koydu. Şeker kısıtlamasına maruz kalan bireylerin 50 yaşına geldiğinde daha az şeker tükettiği, genel olarak daha az yemek yediği ve daha sağlıklı, çeşitli bir beslenme düzenine sahip olduğu tespit edildi. Bu bulgular, yaşamın ilk 1000 günündeki şeker tüketimindeki farklılıkların uzun vadeli sağlık sonuçlarıyla ilişkilendirilebileceğini, ancak çocukların hiç şeker tüketmemesi gerektiği anlamına gelmediğini gösteriyor.