Tarlalardaki görünmeyen tehlike: Her iki çiftçiden biri etkileniyor
Bir uluslararası çalışma, 139 ülke verisini inceleyerek tarım sektöründe çalışan 400 milyondan fazla kişinin her yıl pestisitlerden akut zehirlenme yaşadığını ortaya koydu. Araştırma, dünya genelinde çiftçi ve tarım işçilerinin neredeyse yarısının bu kimyasallara maruz kaldığını belirtti. En yoğun vaka yoğunlukları Güney Asya, Güneydoğu Asya ve Doğu Afrika’da görülürken Burkina Faso’da en yüksek oran kaydedildi; burada çiftçi ve tarım işçilerinin yaklaşık yüzde 84’ü her yıl istemeden akut pestisit zehirlenmesi geçirdi.
Her yıl yaklaşık 11 bin kişi pestisit zehirlenmesi sonucu hayatını kaybediyor ve bu ölümlerin yaklaşık yüzde 60’ı Hindistan’da gerçekleşiyor. 400 milyondan fazla kişinin etkilenmesi, 84 milyon çocuk dahil edilmediği için daha yüksek olabilecek bir rakamı temsil ediyor. Pestisitlerin çevreye yayılması nedeniyle kırsal kesimdeki aileler de bu sayının dışında bırakılmış durumda. Çiftçiler, pestisitleri hazırlarken ve tarlalara uygularken en fazla maruziyet yaşar; ilaçlanmış ürünlere, kirlenmiş ekipmanlara veya kıyafetlere dokunmak da zehirlenmeye yol açabilir. Pestisitlere maruz kaldıktan kısa süre sonra baş ağrısı, mide bulantısı, kusma ve ciltte döküntü gibi belirtiler sık görülürken, uzun süreli tekrarlanan maruziyet belirti vermese bile daha ciddi sağlık sorunlarına yol açabilir.
PAN UK Uluslararası Programlar Başkanı Dr. Sheila Willis, “Pestisit zehirlenmelerinin gerçek boyutunun uzun süredir yeterince görünür olmadığını” belirterek, sağlık hizmetlerine erişimin sınırlı olması ve kayıt eksikliği nedeniyle many vakanın resmi verilere yansımadığını vurguladı. PAN Germany Pestisitler ve Uluslararası İşbirliği Kıdemli Danışmanı Susan Haffmans ise ölümle sonuçlanmayan vakaların da ulusal ve uluslararası düzeyde yakından izlenmesi gerektiğini dile getirerek, yüksek derecede tehlikeli pestisitlerin tarımdan aşamalı olarak kaldırılmasını ve çiftçilerin daha güvenli üretim yöntemlerine geçişinin desteklenmesini çağırdı. Özellikle bazı üreticilerin belirli kimyasalları kullanmak zorunda kaldığı ve koruyucu ekipmanların sıcak bölgelerde pahalı veya kullanışsız olduğu söyleniyor.
